Boom verandert in de negentiende eeuw in een bloeiend economisch centrum. De toename van vervoer en export van o.a. baksteen maakt de verbinding van de oevers van Boom en Klein-Willebroek noodzakelijk. In 1853 wordt de Weduwe Van Enschodt brug -één van de eerste stalen bruggen in België- plechtig ingehuldigd. Een eeuw later zorgt deze voetgangersbrug tijdens WOII voor een versnelling van de Britse opmars in de bevrijding van Antwerpen. Een Belgische luitenant van de Genie, Robert Vekemans, wist de geallieerden te overtuigen met hun tanks de minder goed bewaakte Weduwe Van Enschodt brug over te steken. Deze onvoorziene actie overrompelde het Duitse garnizoen - dat de brug even verder bewaakte - en maakte de weg vrij voor de geallieerden. Zij rukten zonder veel tegenstand op en bevrijdden diezelfde dag nog Antwerpen. Om geen verdere belemmering te zijn voor de scheepvaart en om de verzanding van de Rupel tegen te gaan besluit men de brug in 1946 te slopen. Hiermee verdween echter ook een belangrijke getuige van de Boomse geschiedenis. De gemeente Boom wilde daarom op de plaats van de verdwenen brug naast het bestaande beeld van Robert Vekemans met een kunstwerk de economische en symbolische waarde van de brug én de heldhaftigheid van de geallieerden tijdens WOII herdenken. Het uiteindelijke monument is het resultaat van een traject samen met vertegenwoordigers van de gemeente en omwonenden onder begeleiding van De Nieuwe Opdrachtgevers. Een verzinkte stalen structuur die verwijst naar de vormgeving van de voormalige brug draagt een witte lijn die naar het overgebleven bruggehoofd aan de overkant van de rivier wijst. Het vertikale van het monument komt hier samen met het horizontale van de verbinding dat nog is wordt versterkt door de versmalling van zowel de lijn als de structuur richting overkant.
